چون صورت تو در دل ما بازآید
مسکین دل گمگشته بجا بازآید
گر عمر گذشت و یک نفس بیش نماند
چون او برسد گذشتهها بازآید
این رباعی به تأثیر حیاتبخش و بازگردانندهی صورت معشوق بر دل عاشق میپردازد. مولانا میفرماید: «هنگامی که صورت تو (ای معشوق) دوباره در دل ما ظاهر شود،» «دل مسکین و گمگشته (آشفتهی ما) به جای خود بازمیگردد (آرامش مییابد).» «اگر عمر گذشت و حتی یک نفس هم بیشتر نماند،» «وقتی او (معشوق) برسد، (تمام) گذشتهها (حیات و شور) بازمیگردد.» این رباعی، بیانگر قدرت بازآفرینی و آرامشبخشی جمال معشوق و نشاندهندهی توانایی او در بازگرداندن حیات و شادابی حتی در آخرین لحظات عمر.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی