رباعی شماره 625 از دیوان شمس مولانا

چشمی که نظر بدان گل و لاله کند

این گنبد چرخ را پر از ناله کند

میهای هزارساله هرگز نکنند

دیوانگیی که عشق یکساله کند

تفسیر رباعی 625 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به تأثیر عمیق چشم عاشق بر هستی و قدرت دیوانه‌کننده‌ی عشق می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «چشمی که به آن گل (معشوق) و لاله (روی او) نظر کند،» «این گنبد آسمان را پر از ناله می‌کند (یعنی جهان را تحت تأثیر قرار می‌دهد).» سپس به قدرت بی‌نظیر عشق اشاره می‌کند: «شراب‌های هزار ساله هرگز آن دیوانگی را ایجاد نمی‌کنند،» «که عشق یک ساله (و حتی یک لحظه) می‌تواند ایجاد کند.» این رباعی، بیانگر نفوذ و تأثیر عاشق بر جهان هستی با نظر به معشوق و نشان‌دهنده‌ی قدرت بی‌اندازه و دیوانه‌کننده‌ی عشق که در مدت کوتاهی می‌تواند تحولی عمیق‌تر از هر عامل دیگری ایجاد کند.