جز صحبت عاشقان و مستان مپسند
دل در هوس قوم فرومایه مبند
هر طایفهات بجانب خویش کشند
زاغت سوی ویرانه و طوطی سوی قند
این رباعی به اهمیت همنشینی با نیکان و پرهیز از اهل دنیا میپردازد. مولانا میفرماید: «جز همنشینی با عاشقان و مستان (اهل حق) را نپسند،» «(و) دلت را در هوس گروه فرومایه (دنیاپرست) مبند.» سپس به تأثیر همنشین بر انسان اشاره میکند: «هر گروهی تو را به سوی خود میکشد،» «(مانند) زاغ که تو را به سوی ویرانه (هلاکت) میکشد و طوطی که تو را به سوی قند (شیرینی و کمال) میکشد.» این رباعی، بیانگر ضرورت انتخاب همنشین صالح در مسیر سلوک و هشدار در مورد تأثیر منفی اهل دنیا که انسان را از مسیر کمال باز میدارند، و نشاندهندهی تأثیر مثبت اهل دل بر رسیدن به مقامهای معنوی.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی