تا با غم عشق تو مرا کار افتاد
بیچاره دلم در غم بسیار افتاد
بسیار فتاده بود اندر غم عشق
اما نه چنین زار که این بار افتاد
این رباعی به شدت رنج عاشقانه در مرحلهای خاص از عشق میپردازد. مولانا میفرماید: «از وقتی که با غم عشق تو (ای معشوق) کارم افتاد (و درگیر آن شدم)،» «دل بیچارهام در غمی بسیار (عمیق) فرو افتاد.» سپس به فزونی رنج این مرحله اشاره میکند: «(پیش از این نیز) بسیار در غم عشق گرفتار شده بود،» «اما نه اینگونه رنجور و بیچاره که این بار (در این مرحله) گرفتار شد.» این رباعی، بیانگر فزونی و عمق رنج عشق در مراحل پیشرفتهتر سلوک، که عاشق را به حالتی از درماندگی و بیچارگی میرساند که پیش از آن تجربه نکرده بود.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی