بیدار شو ای دل که جهان میگذرد
وین مایهٔ عمر رایگان میگذرد
در منزل تن مخسب و غافل منشین
کز منزل عمر کاروان میگذرد
این رباعی به دعوت به بیداری از غفلت و استفاده از فرصت عمر میپردازد. مولانا میفرماید: «ای دل! بیدار شو، زیرا جهان (و امور آن) در حال گذر است،» «و این سرمایهی عمر، بیهوده در حال گذر است.» سپس به ضرورت حرکت در مسیر زندگی اشاره میکند: «در خانهی بدن (مادی) نخواب و غافل منشین،» «زیرا کاروان (عمر) از منزل زندگی در حال عبور است (و زمان به سرعت میگذرد).» این رباعی، بیانگر کوتاهی عمر و سرعت گذر زمان و دعوت به استفادهی بهینه از فرصتها و بیداری از غفلت برای رسیدن به هدف زندگی.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی