با هرکه دمی عشق تو آمیخته شد
گوئی که بلا بر سر او ریخته شد
منصور ز سر عشق میداد نشان
حلقش به طناب غیرت آویخته شد
این رباعی به بلاخیزی و فناساز بودن عشق و سرنوشت منصور حلاج میپردازد. مولانا میفرماید: «با هر کس که لحظهای عشق تو (ای معشوق) آمیخته شد (و به او رسید)،» «گویی بلا بر سر او ریخته شد (و گرفتار رنج و ابتلا گشت).» سپس به سرنوشت منصور حلاج اشاره میکند: «منصور (حلاج) از راز عشق (اناالحق) نشان میداد،» «(و در نتیجهی این افشاگری)، گردنش به طناب غیرت (الهی) آویخته شد (و به دار آویخته گشت).» این رباعی، بیانگر شدت و خطر عشق الهی که عاشق را در معرض بلا و امتحان قرار میدهد و نمونهی منصور حلاج را به عنوان اوج فنا در راه عشق و غیرت الهی بیان میکند.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی