رباعی شماره 567 از دیوان شمس مولانا

با سود وصال تو زیانت نرسد

جانی تو که زحمتی بجانت نرسد

می‌ترساند ترا که تا هر نفسی

پر دل شوی و چشم بدانت نرسد

تفسیر رباعی 567 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به فواید وصال با معشوق و دور ماندن از آسیب‌ها می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «با (رسیدن به) سود وصال تو (ای معشوق)، هیچ زیانی به تو نمی‌رسد،» «تو جان و روحی (باطنی) هستی که هیچ رنجی به جانت نمی‌رسد.» سپس به حفظ جان از بدی‌ها اشاره می‌کند: «(معشوق) تو را می‌ترساند تا در هر نفس،» «پر از دل (شجاعت و یقین) شوی و چشم بد و ناپاک به تو نرسد (از آسیب‌ها در امان بمانی).» این رباعی، بیانگر خیر و برکت وصال با معشوق حقیقی که نه تنها ضرری ندارد، بلکه عاشق را از هرگونه آسیب و بلایی حفظ می‌کند و او را سرشار از شجاعت و یقین می‌سازد.