ای نرم دلانیکه وفا میکارید
بر خاک سیه در صفا میبارید
در هر جائی خبر ز حالم دارید
در دست چنین هجر مرا مگذارید
این رباعی به خطاب به دلنرمها و وفاداران و طلب کمک در فراق میپردازد. مولانا میفرماید: «ای نرمدلان و مهربانان که وفا میکارید (و وفادار هستید)،» «(و) بر خاک سیاه (نفس) در صفا میبارید (با پاکی بر آن اثر میگذارید)،» سپس به درخواست کمک از آنها اشاره میکند: «در هر جایی که هستید، خبری از حال من بگیرید،» «(و) مرا در دست چنین هجران (و دوری از معشوق) رها نکنید (و به من کمک کنید).» این رباعی، بیانگر حس تنهایی و رنج فراق عاشق و درخواست کمک و یادآوری از کسانی که اهل وفا و صفا هستند تا او را در این رنج تنها نگذارند.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی