ای عشق که جانها اثر جان تواند
ای عشق که نمکها ز نمکدان تواند
ای عشق که زرها همه از کان تواند
پوشیده توئی و جمله عریان تواند
این رباعی به قدرت و فراگیری مطلق عشق در هستی میپردازد. مولانا میفرماید: «ای عشق! جانها از اثر و تأثیر جان تو هستند (تو جان جانانی)،» «ای عشق! (تمام) نمکها از نمکدان تو هستند (سرچشمهی مزهها تویی)،» «ای عشق! (تمام) طلاها از معدن تو هستند (منشأ ارزشها تویی)،» «(تمام) پوششها تو هستی، و (تمام) موجودات در برابر تو برهنه (و آشکار) هستند (تو پنهانی و همه چیز از تو آشکار است).» این رباعی، بیانگر مطلق بودن عشق به عنوان سرچشمهی حیات، زیبایی، ارزش و حقیقت در تمام عالم که خود پنهان است اما همه چیز از او آشکار میشود.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی