ای از قدمت خاک زمین خرم و شاد
شد حامله از شادی و صد غنچه بزاد
زین غلغلهای فتاد در انجم و چرخ
در غلغله چشم ماه بر نجم فتاد
این رباعی به تأثیر وجود معشوق بر شادابی هستی و بروز شور در عالم میپردازد. مولانا میفرماید: «ای (معشوق) که از قدم گذاشتنت، خاک زمین خرم و شاد شد،» «(و زمین) از شادی باردار شد و صدها غنچه (و زیبایی) به دنیا آورد.» سپس به اثر این شادمانی در آسمانها اشاره میکند: «از این شور و غلغله، (غوغا و هیجانی) در ستارگان و آسمان افتاد،» «(و) در این شور و هیجان، چشم ماه بر ستاره افتاد (ماه به ستاره خیره شد و از شور آن نیز متأثر گشت).» این رباعی، بیانگر قدرت حیاتبخش و شادابکنندهی وجود معشوق که تمام هستی را تحت تأثیر خود قرار میدهد و شوری عظیم در آن برمیانگیزد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی