رباعی شماره 538 از دیوان شمس مولانا

ای آنکه نخست بر سحر چشم تو زد

وز با نمکی راه نظر چشم تو زد

آنکس که چو توتیاش عزت داری

آمد به طریق شکرم چشم توزد

تفسیر رباعی 538 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به قدرت فریبنده‌ی چشم معشوق و تسلیم شدن عاشق می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «ای آنکه در ابتدا بر جادوی چشم تو، چشم (من) زد (و مغلوب شد)،» «و از نمکین بودنت (جذابیتت)، راه دیدگان (همه) را چشمان تو زد (و همه را شیفته کرد).» سپس به نحوه‌ی ورود معشوق به چشم عاشق اشاره می‌کند: «آن کسی (معشوق) که مانند سرمه به او عزت و احترام داری،» «به شیوه‌ی (شیرینی) شکر، به چشم تو (وارد شد و) زد (و آن را مسحور کرد).» این رباعی، بیانگر قدرت بی‌نظیر چشم معشوق در فریب و جذب عاشق و مستی عاشق از حضور معشوق که همچون شکر در چشمش نشسته است.