ای آنکه ز تو مشکلم آسان گردد
سرو و گل و باغ مست احسان گردد
گل سرمست و خار بد مست و خمار
جامی در ده که جمله یکسان گردد
این رباعی به قدرت معشوق در حل مشکلات و فراگیر بودن لطف او میپردازد. مولانا میفرماید: «ای آنکه به واسطهی تو، مشکل من آسان میشود،» «سرو و گل و تمام باغ از احسان و لطف تو، مست میشوند.» سپس به مستی فراگیر و یکسانکنندهی عشق اشاره میکند: «(اکنون) گل (موجودات نیکو) سرمست است و خار (موجودات پست) بد مست و در حال خمار است،» «(پس) جامی (از شراب عشق) به ما بده تا همگی (در مستی عشق) یکسان شویم.» این رباعی، بیانگر قدرت حلکنندهی معشوق برای مشکلات عاشق و تأثیر یکسانکنندهی شراب عشق الهی که همه موجودات را، فارغ از ظاهرشان، در یک مقام مستی و اتحاد قرار میدهد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی