امشب چه لطیف و با نوا میگردد
لطفی دارد که کس بدان پی نبرد
اندر گل و سنبلی که ارواح چرد
خیره شده خواب و روبرو مینگرد
این رباعی به لطافت شب معنوی و حضور روح در عالم قدس میپردازد. مولانا میفرماید: «امشب (فضای معنوی)، چه لطیف و با آواز و نغمهای میگردد،» «(و) لطفی دارد که هیچ کس به آن پی نمیبرد (و آن را درک نمیکند).» سپس به حضور ارواح در عالم زیبایی اشاره میکند: «در (آن) گل و سنبلی که ارواح (در آن) میچرند (و از آن تغذیه میکنند)،» «(حتی) خواب (و غفلت) نیز خیره شده و روبرو به آن (لطف و زیبایی) مینگرد.» این رباعی، بیانگر زیبایی و معنویت شبهای عارفانه که در آن، ارواح به عالم قدس پرواز میکنند و حتی غفلت نیز در برابر این جمال، مبهوت میماند.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی