رباعی شماره 523 از دیوان شمس مولانا

افسوس که طبع دلفروزیت نبود

جز دلشکنی و سینه سوزیت نبود

دادم به تو من همه دل و دیده و جان

بردی تو همه ولیک روزیت نبود

تفسیر رباعی 523 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به بی‌مهری معشوق و فداکاری بی‌حاصل عاشق می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «افسوس که طبیعت دل‌افروز (دلربا) در تو نبود،» «جز دل شکستن و سینه‌سوزاندن در تو وجود نداشت (و تنها موجب رنجش من شدی).» سپس به از خود گذشتگی عاشق اشاره می‌کند: «من همه‌ی دل و دیده و جانم را به تو دادم،» «تو همه‌ی آن‌ها را بردی، ولی (افسوس که) قسمت و روزی تو نبود (قدر آن‌ها را ندانستی).» این رباعی، بیانگر رنج عاشق از بی‌وفایی معشوق و حسرت بر از دست رفتن فداکاری‌های بی‌حد او که مورد قدردانی قرار نگرفته است.