از ما بت عیار گریزان باشد
وز یاری ما یار گریزان باشد
او عقل منور است و ما مست وییم
عقل از سر خمار گریزان باشد
این رباعی به فنای بت نفس و گریزان بودن عقل از مستی عشق میپردازد. مولانا میفرماید: «بت عیار (نفس فریبکار) از ما (عاشقان حقیقی) گریزان است،» «و یار (معشوق ظاهری) نیز از یاری و همنشینی ما گریزان است (زیرا ما در جستجوی حقیقتیم).» سپس به تفاوت عقل و عشق اشاره میکند: «او (معشوق حقیقی) عقل روشنگر است و ما مست او هستیم،» «(اما) عقل (ظاهری)، از سر مستی و خمار (عشق) گریزان است (و آن را درک نمیکند).» این رباعی، بیانگر رهایی عاشق از نفس و تعلقات ظاهری و نشاندهندهی تفاوت میان عقل جزئی و عقل کل (معشوق)، که عقل ظاهری از درک مستی عشق عاجز است.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی