آنها که چو آب صافی و ساده روند
اندر رگ و مغز خلق چون باده روند
من پای کشیدم و دراز افتادم
اندر کشتی دراز افتاده روند
این رباعی به تأثیرگذاری عارفان بر مردم و حالت فروتنی عاشق میپردازد. مولانا میفرماید: «آنها که مانند آب صاف و ساده (بیتکلف و خالص) حرکت میکنند،» «در رگ و مغز مردم (جریان) مییابند و مانند باده (مستی) در وجود آنها نفوذ میکنند.» سپس به حالت فروتنی خود اشاره میکند: «من (از راه رفتن) پا کشیدم و دراز افتادم (از شدت نفوذ و اثر آنها)،» «(و آنها) در کشتی (وجود) من دراز افتاده (و در باطن من) حرکت میکنند (یعنی وجود من را فراگرفتهاند).» این رباعی، بیانگر نفوذ و تأثیر عمیق عارفان بر دیگران به دلیل سادگی و خلوصشان، و فنای عاشق در وجود آنها تا جایی که خود را وسیلهای برای جریان عشق میداند.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی