آن کیست که بیرون درون مینگرد
در اهل جنون به صد فسون مینگرد
وز دیده نگر که دیده چون مینگرد
و آن کیست که از دیده برون مینگرد
این رباعی به مقام دیدهی بصیرت و بینش حقیقی میپردازد. مولانا میفرماید: «آن کیست که درون و بیرون (حقایق هستی) را مینگرد؟» «(و) در اهل جنون (عاشقان شوریده)، با صد فریب و جلوه مینگرد؟» سپس به اهمیت دیدهی حقیقی اشاره میکند: «و با دیدهی (بصیرت) بنگر که دیده چگونه مینگرد،» «و آن کیست که از دیده (ظاهری) فراتر مینگرد؟ (اشاره به چشم باطن).» این رباعی، بیانگر حضور حق در تمامی مظاهر هستی و در وجود عاشقان، و دعوت به نگریستن با چشم باطن که از ظواهر فراتر میرود و حقیقت را میبیند.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی