رباعی شماره 475 از دیوان شمس مولانا

آن روز که چشم تو ز من برگردد

وز بهر تو کشتنم میسر گردد

در غصهٔ آنم که چه خواهم عذرت

گر چشم تو در ماتم من تر گردد

تفسیر رباعی 475 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به بیم عاشق از غمگین شدن معشوق پس از مرگ خود می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «آن روز که چشم تو (ای معشوق) از من برگردد (و تو از من روی بگردانی)،» «و کشتن من به خاطر تو (در راه عشق تو) آسان شود،» «در غم آن هستم که چگونه از تو عذرخواهی کنم،» «اگر چشم تو در ماتم من، تر و اشک‌آلود شود.» این رباعی، بیانگر نهایت عشق و فداکاری عاشق که حتی پس از مرگ نیز نگران غمگین شدن معشوق است و از این بابت خود را مقصر می‌داند.