رباعی شماره 468 از دیوان شمس مولانا

آن را که به علم و عقل افراشته‌اند

او را به حساب روزی انگاشته‌اند

وان را که سر از عقل تهی داشته‌اند

از مال به جای آن درانباشته‌اند

تفسیر رباعی 468 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به تفاوت ارزش‌گذاری دنیا بر اساس عقل و ثروت می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «آن کسی را که به دلیل علم و عقل، بالا برده‌اند (به او ارج نهاده‌اند)،» «او را (تنها) به حساب روزی و گذران زندگی (محتاج به درآمد) می‌دانند (و مقام معنوی او را درک نمی‌کنند).» سپس به وضعیت بی‌عقلان اشاره می‌کند: «و آن کسی را که سرش از عقل تهی است (عقل ظاهری ندارد)،» «به جای آن (عقل)، مال و ثروت در وجود او انباشته‌اند (به او مال فراوان داده‌اند).» این رباعی، بیانگر نابرابری و تضاد در ارزش‌گذاری دنیوی که گاهی علم و عقل واقعی نادیده گرفته شده و ثروت مادی، معیار ارزش قرار می‌گیرد.