آن دل که به شاهد نهان درنگرد
کی جانب ملکت جهان درنگرد
بیزار شود ز چشم در روز اجل
کان روی رها کند به جان درنگرد
این رباعی به عشق حقیقی و بیتوجهی به دنیا میپردازد. مولانا میفرماید: «آن دلی که به معشوق پنهان (غیب) نگاه میکند،» «کی به سمت پادشاهی و قدرت دنیا نگاه میکند؟ (توجهی ندارد).» سپس به اهمیت چشم باطن و رهایی از تعلقات اشاره میکند: «(چنین دلی) در روز مرگ، از چشم (ظاهربین) بیزار میشود،» «زیرا آن روی (صورت معشوق ظاهری) را رها میکند و با جان به حقیقت مینگرد.» این رباعی، بیانگر برتری عشق به حقیقت پنهان (حق تعالی) بر تعلقات دنیوی و رها شدن از دید ظاهری برای رسیدن به معرفت حقیقی.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی