آن تازه تنی که در بلای تو بود
آغشته به خون کربلای تو بود
یارب که چه کار دارد و کارستان
آن بیکاری که از برای تو بود
این رباعی به فنای عاشق در راه معشوق و عظمت کار او میپردازد. مولانا میفرماید: «آن بدن تازهای (انسان کاملی) که در بلا و امتحان تو (ای معشوق) بود،» «آغشته به خون (شهادت) کربلای تو (در راه عشق تو) بود.» سپس به عظمت “بیکاری” عاشق در راه خدا اشاره میکند: «یارب! چه کارها و کارستانهای عظیمی انجام میدهد،» «آن بیکاری (فنا و ترک دنیا) که تنها برای تو (و در راه تو) بود.» این رباعی، بیانگر اوج فداکاری و فنا در راه حق که به مثابه شهادت است و عظمت ترک دنیا و فنا در راه خدا که خود، بزرگترین کارهاست.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی