رباعی شماره 455 از دیوان شمس مولانا

اندر سر من نبود جز رای صلاح

اندر شب و روز پاک جویای صلاح

امسال چنانم که نیارم گفتن

یک سال دگر وای مرا وای صلاح

تفسیر رباعی 455 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به جستجوی صلاح و حال ناتوان از بیان عاشق می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «در سر من، جز اندیشه‌ی صلاح و درستی نبود،» «(و) در شب و روز، پاک و خالصانه جویای صلاح و راه درست بودم.» سپس به شدت حال فعلی و آینده‌ی نگران‌کننده اشاره می‌کند: «امسال حال من چنان است که نمی‌توانم آن را بیان کنم،» «(و) یک سال دیگر (اگر این حال ادامه یابد)، وای بر من، وای بر صلاح! (یعنی دیگر امید به صلاح و سامان ندارم و از دست خواهم رفت).» این رباعی، بیانگر شدت حال درونی عاشق که او را به جایی رسانده که حتی از بیان حال خود ناتوان است و از آینده‌ی خود نگران است.