ای آنکه کنی کون و مکانرا محدث
پاکی و منزهی ز نسیان و حدث
جز فکر تو در سرم همه عین خطاست
جز ذکر تو بر زبان ضلالست و عبث
این رباعی به تمجید از خداوند به عنوان خالق و منزه از هر نقص میپردازد. مولانا میفرماید: «ای آنکه کون و مکان (تمام هستی) را از عدم به وجود آوردی،» «پاک و منزهی از فراموشی و هرگونه نقص و حادثهای.» سپس به اهمیت یاد و فکر خدا اشاره میکند: «جز اندیشهی تو در سرم، همهی افکار عین خطا و اشتباه است،» «جز یاد تو بر زبان، گمراهی و بیهودگی است.» این رباعی، بیانگر توحید خالص و یگانه دانستن خداوند به عنوان خالق و هستیبخش و تأکید بر لزوم فکر و ذکر مداوم او برای رسیدن به حقیقت.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی