رباعی شماره 429 از دیوان شمس مولانا

هر جان عزیز کو شناسای رهست

داند که هر آنچه آید از کارگه است

بر زادهٔ چرخ و چرخ چون جرم نهی

کاین چرخ ز گردیدن خود بی‌گنه است

تفسیر رباعی 429 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به منشأ الهی تمامی اتفاقات و بی‌تقصیری چرخ فلک می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «هر جان عزیزی که راه (حق) را می‌شناسد،» «می‌داند که هر آنچه (در عالم) اتفاق می‌افتد، از کارگاه (اراده و قدرت) حق تعالی است.» سپس به فارغ بودن چرخ از گناه اشاره می‌کند: «چگونه بر زاده‌ی چرخ (موجودات دنیا) و خود چرخ، گناه و تقصیری قرار می‌دهی،» «که این چرخ، از گردش خود بی‌گناه است (و تنها مجری اراده‌ی الهی است).» این رباعی، بیانگر دیدگاه توحیدی مولانا که تمامی اتفاقات را به اراده‌ی الهی بازمی‌گرداند و فارغ دانستن عوامل ظاهری از هرگونه تقصیر، چرا که آن‌ها تنها مجریان امر الهی هستند.