رباعی شماره 423 از دیوان شمس مولانا

ناگه ز درم درآمد آن دلبر مست

جام می لعل نوش کرده بنشست

از دیدن و از گرفتن زلف چو شست

رویم همه چشم گشت و چشمم همه دست

تفسیر رباعی 423 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به تجربه‌ی دیدار ناگهانی معشوق و تأثیر آن بر عاشق می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «ناگهان آن دلبر مست (از باده‌ی عشق) از در وارد شد،» «جام شراب لعل‌گون را نوشیده و نشست.» سپس به تأثیر نگاه و تماس با معشوق اشاره می‌کند: «از دیدن (او) و از گرفتن زلفش که مانند کمند بود،» «تمام صورتم چشم شد و تمام چشمم دست شد (یعنی سراپا چشم شدم برای دیدن و سراپا دست برای لمس کردن).» این رباعی، بیانگر شور و هیجان بی‌اندازه‌ی عاشق در مواجهه با معشوق، که تمام وجود او را به حس و شوق دیدار و وصال تبدیل می‌کند.