رباعی شماره 408 از دیوان شمس مولانا

مست است دو چشم از دو چشم مستت

دریاب که از دست شدم در دستت

تو هم به موافقت سری در جنبان

گر زانکه سر عاشق هستی هستت

تفسیر رباعی 408 از دیوان شمس مولانا

مولانا در این رباعی به تأثیر سکرآور نگاه معشوق و تسلیم شدن عاشق می‌پردازد. او می‌گوید: «دو چشم من (عاشق) از (نگاه) دو چشم مست تو (ای معشوق)، مست و بی‌قرار است،» «(پس) دریاب (مرا) که از خود بیخود شدم و کاملاً در دست قدرت تو هستم.» سپس از معشوق می‌خواهد: «تو هم به نشانه‌ی موافقت و هم‌زبانی، سری تکان بده (اشاره‌ای کن)،» «اگر در سرت، (کمی) از آن شور و حال عاشق بودن هست (و حال مرا درک می‌کنی).» این رباعی، بیانگر قدرت مسخ‌کننده نگاه معشوق و نهایت تسلیم و استیصال عاشق در برابر این جذبه.