رباعی شماره 407 از دیوان شمس مولانا

مر وصل ترا هزار صاحب هوس است

تا خود به وصال تو که را دسترس است

آن کس که بیافت راحتی یافت تمام

وانکس که نیافت رنج نایافت بس است

تفسیر رباعی 407 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به کثرت مدعیان وصال و حقیقت یافتن یا نیافتن وصال می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «هزاران نفر هستند که هوس وصل تو (ای معشوق) را دارند،» «(اما) واقعاً چه کسی به وصال تو دسترسی دارد؟ (چه کسی واقعاً به آن می‌رسد؟)» سپس به تأثیر یافتن و نیافتن وصال اشاره می‌کند: «آن کس که (به وصال تو) رسید، آرامش و آسایش کامل یافت،» «و آن کس که نرسید، رنج و درد نرسیدن (و نیافتن) برایش کافی است (و این خود رنجی بزرگ است).» این رباعی، بیانگر دشواری و نایابی وصال معشوق حقیقی و تأثیر عظیم آن بر حال انسان، که رسیدن به آن، نهایت آرامش و نرسیدن به آن، نهایت رنج است.