ماهی که نه زیر و نی به بالاست کجاست
جانی که نه بیما و نه با ماست کجاست
اینجا آنجا مگو بگو راست کجاست
عالم همه اوست آنکه بیناست کجاست
این رباعی به حضور فراگیر معشوق و حیرت از جایگاه او میپردازد. مولانا میفرماید: «ماهی (معشوق) که نه زیر است و نه در بالا (نه در جهات مادی است)، کجاست؟» «جانی که نه بدون ماست و نه کاملاً با ماست (حضورش هم فراگیر و هم مستقل است)، کجاست؟» سپس به لزوم شناخت حقیقت مطلق اشاره میکند: «”اینجا” و “آنجا” نگو، بگو که راست و حقیقت (مطلق) کجاست؟» «(زیرا) عالم همه اوست، (پس) آن کسی که بیناست (و او را میبیند)، کجاست؟» این رباعی، بیانگر حقیقت وحدت وجود و فراگیری معشوق در تمامی هستی و دعوت به بصیرت درونی برای دیدن این حضور فراگیر.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی