رباعی شماره 404 از دیوان شمس مولانا

ماهی که نه زیر و نی به بالاست کجاست

جانی که نه بی‌ما و نه با ماست کجاست

اینجا آنجا مگو بگو راست کجاست

عالم همه اوست آنکه بیناست کجاست

تفسیر رباعی 404 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به حضور فراگیر معشوق و حیرت از جایگاه او می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «ماهی (معشوق) که نه زیر است و نه در بالا (نه در جهات مادی است)، کجاست؟» «جانی که نه بدون ماست و نه کاملاً با ماست (حضورش هم فراگیر و هم مستقل است)، کجاست؟» سپس به لزوم شناخت حقیقت مطلق اشاره می‌کند: «”اینجا” و “آنجا” نگو، بگو که راست و حقیقت (مطلق) کجاست؟» «(زیرا) عالم همه اوست، (پس) آن کسی که بیناست (و او را می‌بیند)، کجاست؟» این رباعی، بیانگر حقیقت وحدت وجود و فراگیری معشوق در تمامی هستی و دعوت به بصیرت درونی برای دیدن این حضور فراگیر.