ماه عید است و خلق زیر و زبر است
تا فرجه کند هرآنکه صاحب نظر است
چه طبل زنی که طبل با شور و شر است
زان طبل همی زند که آن خواجه کراست
این رباعی به شادی عمومی در عید و بیخبری برخی از حقیقت میپردازد. مولانا میفرماید: «ماه عید است و مردم شوریده و پریشان (از شادی و هیجان عید) هستند،» «تا هر که اهل نظر و بینش است، فرصتی برای دیدن (حقایق) پیدا کند.» سپس به حکمت طبل زدن (در سماع) اشاره میکند: «چرا طبل میزنی که طبل با شور و شر (و هیاهو) است؟» «(دف) از آن طبل میزند که آن خواجه (عارف یا معشوق)، ناشنواست (یعنی به صدای ظاهر گوش نمیدهد و تنها زبان حال را میفهمد).» این رباعی، بیانگر فرصت بیداری در زمانههای پرشور و هیجان و لزوم درک حقیقت باطن به جای تکیه بر ظواهر.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی