عشق آمد و توبه را چو شیشه بشکست
چون شیشه شکست کیست کو داند بست
گر هست شکستهبند آن هم عشق است
از بند و شکست او کجا شاید جست
این رباعی به قدرت عشق در شکستن توبه و حاکمیت مطلق عشق میپردازد. مولانا میفرماید: «عشق آمد و توبه (تصمیم عاشق بر دوری از معشوق) را مانند شیشه شکست،» «وقتی شیشه شکست، چه کسی میتواند آن را دوباره ببندد (وصله کند)؟» سپس به تسلط عشق اشاره میکند: «اگر کسی میتواند آن (شیشهی توبه) را ببندد (یا شکستهاش را تعمیر کند)، آن هم خود عشق است،» «(پس) از بند و شکست او (عشق)، چگونه میتوان رهایی یافت؟» این رباعی، بیانگر قدرت فراگیر و بیبدیل عشق که هیچ چیز نمیتواند در برابر آن مقاومت کند و عاشق چارهای جز تسلیم در برابر آن ندارد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی