رباعی شماره 350 از دیوان شمس مولانا

شب رو که شبت راهبر اسرار است

زیرا که نهان ز دیدهٔ اغیار است

دل عشق‌آلود و دیده‌ها خواب‌آلود

تا صبح جمال یار ما را کار است

تفسیر رباعی 350 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به اهمیت شب‌زنده‌داری و خلوت با معشوق می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «ای کسی که در شب حرکت می‌کنی، شب، راهبر و راهنمای اسرار (عشق) است،» «زیرا (شب) از دیده‌ی بیگانگان و اغیار پنهان است (و بهترین زمان برای خلوت است).» سپس به حال عاشق در شب اشاره می‌کند: «دل، آلوده به عشق (معشوق) است و دیده‌ها خواب‌آلود،» «تا صبح (و دیدار) جمال یار، کار و مشغولیت ما همین است (که در ذکر و یاد او باشیم).» این رباعی، بیانگر اهمیت خلوت شبانه برای عاشقان که در آن، دل با معشوق راز و نیاز می‌کند و از دید اغیار پنهان می‌ماند.