سنبل چو سر عقاب زلف تو نداشت
در عالم حسن آب زلف تو نداشت
هرچند که لاف آبداری میزد
پیچید بس و تاب زلف تو نداشت
این رباعی به برتری بینظیر زلف معشوق بر سنبل در زیبایی میپردازد. مولانا میفرماید: «سنبل (که به زیبایی و خوشبویی مشهور است)، چون (به بلندی) سر عقاب و (سیاهی) زلف تو را نداشت،» «در عالم زیبایی، طراوت و درخشندگی (آب) زلف تو را نداشت.» سپس به عجز سنبل در برابر زلف معشوق اشاره میکند: «هرچند که (سنبل) ادعای طراوت و تازگی میکرد،» «(اما در برابر زلف تو) بسیار پیچ و تاب خورد (کنایه از تلاش بیثمر) و نتوانست پیچ و خم (زیبایی و جذابیت) زلف تو را داشته باشد.» این رباعی، بیانگر نهایت زیبایی و بینظیری زلف معشوق که از هر زیبایی طبیعی دیگر، برتر و دلرباتر است.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی