دل در بر من زنده برای غم تست
بیگانهٔ خلق و آشنای غم تست
لطفی است که میکند غمت با دل من
ورنه دل تنگ من چه جای غم تست
این رباعی به حیات دل عاشق به واسطهی غم معشوق و لطف این غم میپردازد. مولانا میفرماید: «دل در سینهی من، زنده و پویاست، اما تنها برای غم تو (ای معشوق)،» «(این دل) با مردم بیگانه و ناآشنا، اما با غم تو آشنا و مانوس است.» سپس به لطف نهفته در غم اشاره میکند: «این لطفی است که غم تو با دل من میکند،» «وگرنه دل تنگ و کوچک من، (گنجایش و) جای غم عظیم تو را ندارد.» این رباعی، بیانگر پارادوکس غم عشق که خود عامل حیات و لطف الهی است و باعث میشود دل عاشق تنها پذیرا و مانوس با این غم باشد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی