دلدار اگر مرا بدراند پوست
افغان نکنم نگویم این درد از اوست
ما را همه دشمنند و تنها او دوست
از دوست بدشمنان بنالم نه نکوست
این رباعی به پذیرش کامل جفای معشوق و وفاداری بیقید و شرط عاشق میپردازد. مولانا میفرماید: «اگر دلدار (معشوق) پوست مرا بدراند (و به من سختترین آزارها را برساند)،» «فریاد نمیکنم و نمیگویم که این درد از اوست.» سپس به تک بودن معشوق در دوستی اشاره میکند: «ما را همه (در دنیا) دشمناند و تنها او (معشوق) دوست است،» «(پس) اینکه از دوست (معشوق) نزد دشمنان (اغیار) شکایت کنم، پسندیده نیست.» این رباعی، بیانگر اوج فداکاری و وفاداری عاشق که حتی در برابر جفای معشوق نیز سکوت میکند و او را تنها دوست خود میداند.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی