یکدم غم جان دار غم نان تا کی
وز پرورش این تن نادان تا کی
اندر ره طبل اشکم و نای و گلو
این رنج ز نخ به ضرب دندان تا کی
این رباعی به نکوهش از توجه به مادیات و لزوم توجه به جان میپردازد. مولانا میفرماید: «لحظهای غم جان داشته باش، غم نان تا کی؟» «و از پرورش این تن نادان تا کی؟» «در راه طبل و اشک و نی و گلو،» «این رنج از نخ به ضرب دندان تا کی؟» این رباعی، بیانگر این است که انسان باید از توجه به نیازهای مادی دست بردارد و به پرورش جان خود بپردازد، و نشاندهندهی لزوم رهایی از تعلقات دنیوی.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی