یک بوسه ز تو خواستم و شش دادی
شاگرد که بودی که چنین استادی
خوبی و کرم را چو نکو بنیادی
ای دنیا را ز تو هزار آزادی
این رباعی به کرم و بخشش بیحد معشوق و منشأ آزادیها میپردازد. مولانا میفرماید: «یک بوسه از تو خواستم و شش دادی،» «شاگرد چه کسی بودی که چنین استادی؟» «خوبی و کرم را چون نیکو بنیاد کردی،» «ای دنیا را از تو هزار آزادی!» این رباعی، بیانگر این است که معشوق، بیش از انتظار عاشق میبخشد و منشأ تمام خوبیها و آزادیهاست، و نشاندهندهی کرم و سخاوت بینهایت او.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی