همسایگی مست فزاید مستی
چون مست شوی بازرهی از هستی
در رستهٔ مردان چو نشستی رستی
بر باده زنی ز آب و آتش دستی
این رباعی به اهمیت همنشینی با مستیکنندگان از عشق و فنای نفس میپردازد. مولانا میفرماید: «همنشینی با مست، مستی را افزایش میدهد،» «چون مست شوی، از هستی (خود) رها میشوی.» «در ردهی مردان (اهل حق) چون نشستی، رستگار شوی،» «بر باده، از آب و آتش (وجود خود) دستی میزنی!» این رباعی، بیانگر این است که همنشینی با اهل عشق، باعث افزایش مستی و فنای نفس میشود، و نشاندهندهی رهایی از خود در این مسیر.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی