مردی که فلک رخنه کند از دردی
مردی که خداش کاشکی ناوردی
غبن است و هزار غبن کاین خلق لقب
آن را مردی نهند و این را مردی
این رباعی به مقام واقعی مردان و تفاوت آن با مفهوم عامه از مردی میپردازد. مولانا میفرماید: «مردی که آسمان از درد او شکافته شود،» «مردی که خدا کاش او را نمیآورد (کنایه از عظمت).» «زیان است و هزاران زیان که این مردم،» «به او مردی میگویند و به این (بیلیاقت) هم مردی!» این رباعی، بیانگر این است که مردی حقیقی، به معنای درد و عظمت روح است و نه صرفاً جنسیت، و نشاندهندهی تفاوت میان ظاهر و باطن در این مفهوم.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی