ما را ز هوای خویش دف زن کردی
صد دریا را ز خویش کف زن کردی
آن وسوسهای را که ز لاحول دمید
در کشتی ما دلبر وصفزن کردی
این رباعی به تأثیر معشوق بر دگرگون کردن حال عاشق و جهان میپردازد. مولانا میفرماید: «(تو) ما را از هوای خویش، دفزن کردی،» «صد دریا را از خویش، کفزن کردی.» «آن وسوسهای را که از “لاحول” (قدرت الهی) دمید،» «در کشتی ما، معشوق وصفکننده کردی!» این رباعی، بیانگر این است که معشوق، عاشق را به شور و رقص میآورد و حتی وسوسهها را نیز به وصف خود تبدیل میکند، و نشاندهندهی قدرت تحولآفرین او.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی