گفتند که هست یار را شور وشری
گفتم که دوم بار بگو خوش خبری
گفتا ترش است روی خوبش قدری
گفتم که زهی تهمت کژ بر شکری
این رباعی به زیبایی معشوق و عدم پذیرش عیبجویی از او میپردازد. مولانا میفرماید: «(مردم) گفتند که: “یار (معشوق) را شور و شرّی (عیبی) هست.”» «گفتم که: “بار دوم، خبر خوشی بگو!”» «(آنها) گفتند: “روی خوبش کمی ترش است.”» «گفتم که: “آفرین بر این تهمت نادرست بر شکر (شیرینی)!”» این رباعی، بیانگر این است که معشوق بیعیب و نقص است و هر عیبی که به او نسبت داده شود، نادرست است، و نشاندهندهی کمال مطلق معشوق.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی