گر قدر کمال خویش بشناختمی
دامان خود از خاک بپرداختمی
خالی و سبک بر آسمان تاختمی
سر بر فلک نهم برافراختمی
این رباعی به اهمیت خودشناسی و عروج روح پس از رهایی از تعلقات میپردازد. مولانا میفرماید: «اگر قدر کمال خویش را میشناختم،» «دامن خود را از خاک (تعلقات) رها میکردم.» «خالی و سبک بر آسمان پرواز میکردم،» «سر بر فلک (آسمان) مینهادم و برافراشته میشدم!» این رباعی، بیانگر این است که انسان با خودشناسی و رهایی از مادیات، میتواند به مقامات عالیه برسد، و نشاندهندهی پتانسیل بالای روح انسان.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی