روزی به خرابات گذر میکردی
کژ کژ به کرشمهای نظر میکردی
آنها که جهان زیر و زبر میکردند
چون کار جهان زیر و زبر میکردی
این رباعی به قدرت و تأثیر معشوق (یا انسان کامل) در تحول عالم میپردازد. مولانا میفرماید: «روزی به خرابات (مکان عاشقان) گذر میکردی،» «با عشوه و ناز، کجکج نگاه میکردی.» «آنها (عاشقان) که جهان را زیر و رو میکردند،» «(آن لحظه) چون کار جهان را زیر و رو میکردی (خودشان دگرگون شدند)!» این رباعی، بیانگر این است که نگاه و جلوهی معشوق، چنان قدرتی دارد که حتی کسانی که خود جهان را دگرگون میکنند، تحت تأثیر او قرار میگیرند، و نشاندهندهی تأثیر عمیق و تحولآفرین عشق.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی