خود هیچ بسوی ما نگاهی نکنی
گیرم که گناهست گناهی نکنی
دل در گل رخسار تو مینالد زار
بر آینهٔ دلم تو آهی نکنی
این رباعی به گله و شکایت عاشق از بیتوجهی معشوق میپردازد. مولانا میفرماید: «تو هیچ به سوی ما نگاهی نمیکنی،» «فرض کن که (نگاه کردن) گناه است، گناهی نمیکنی!» «دل در زیبایی روی تو، زار مینالد،» «بر آینهی دلم، تو آهی (ابراز همدردی) نمیکنی!» این رباعی، بیانگر شدت رنج و درد عاشق از بیتوجهی معشوق است، و نشاندهندهی این که حتی نگاهی از معشوق، برای عاشق تسکینبخش است.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی