چونی ای آنکه از جمال فردی
صدبار ز چو نیم برون آوردی
چون دانستم ترا و چونت دیدم
بیدانش و بینشم به کلی ویران بردی
این رباعی به توصیف زیبایی بینظیر معشوق و تأثیر او بر عاشق میپردازد. مولانا میفرماید: «چگونهای ای آنکه از جمال یگانه هستی؟» «صد بار مرا از میانهی نیستی بیرون آوردی.» «چون تو را شناختم و چگونه دیدمت،» «علم و بینش مرا کاملاً نابود کردی!» این رباعی، بیانگر این است که معشوق، منبع هستی و زیبایی بینظیر است، و نشاندهندهی این که حضور او، عقل و دانش عاشق را از بین میبرد و او را در حیرت فرو میبرد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی