چون ساز کند عدم حیات افزائی
گیری ز عدم لقمه و خوش میخائی
در میرسدت طبق طبق حلواها
آنجا نه دکان پدید و نه حلوائی
این رباعی به لطف الهی و رزق بیحساب او میپردازد. مولانا میفرماید: «چون عدم (نیستی) ساز کند، حیات را میافزایی،» «از نیستی، لقمه میگیری و خوش میخوری.» «طبق طبق حلواها به تو میرسد،» «آنجا نه دکانی پیدا و نه حلواسازی!» این رباعی، بیانگر این است که خداوند، از نیستی، هستی میآفریند و رزق بیحساب میدهد، و نشاندهندهی قدرت بیحد و حصر او در آفرینش و روزی دادن.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی