ای ساقی از آن باده که اول دادی
رطلی دو درانداز و بیفزا شادی
یا چاشنیی از آن نبایست نمود
یا مست و خراب کن چو سر بگشادی
این رباعی به درخواست از ساقی برای ادامه دادن بادهنوشی و غرق شدن در مستی میپردازد. مولانا میفرماید: «ای ساقی! از آن باده که اول دادی،» «یکی دو رطل دیگر بریز و شادی را بیفزا.» «یا مزهای از آن نباید نشان میدادی،» «یا مست و خراب کن، چون (در باده) را گشودی!» این رباعی، بیانگر اشتیاق عاشق برای غرق شدن در بادهی عشق الهی، و نشاندهندهی این که اگر جرعهای از آن چشیده شود، باید به نهایت آن رسید.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی