ای دوست ز من طمع مکن غمخواری
جز مستی و جز شنگی و جز خماری
ما را چو خدا برای این آوردست
خصم خردیم و دشمن هشیاری
این رباعی به مستی عاشق از بادهی الهی و دوری از عقل و هشیاری میپردازد. مولانا میفرماید: «ای دوست! از من توقع غمخواری مکن،» «جز مستی و جز شنگی و جز خماری (از من نمیآید).» «ما را چون خدا برای این آورد،» «دشمن خردیم و دشمن هشیاری!» این رباعی، بیانگر این است که عاشق در مستی عشق الهی غرق شده و از تعقل و هشیاری دنیوی دور است، و نشاندهندهی مقام بیخودی و فنا در عشق.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی