ای دل تو اگر هزار دلبر داری
شرط آن نبود که دل ز ما برداری
گر دل داری که دل ز ما برداری
از یار نوت مباد برخورداری
این رباعی به نکوهش بیوفایی و دوری از عاشق حقیقی میپردازد. مولانا میفرماید: «ای دل! تو اگر هزار دلبر داشته باشی،» «شرط آن نیست که دل از ما برداری.» «اگر دلی داری که دل از ما برداری،» «مبادا از یار جدیدت بهرهمند شوی!» این رباعی، بیانگر این است که دل عاشق، به یار خود وفادار است و نباید او را رها کرد، و نشاندهندهی نفرین عاشق بر کسی که او را ترک کند.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی