ای خواجه چرا بیپر و بالم کردی
بر بوی ثواب در وبالم کردی
از تو برهٔ تو جو ندزدیدم من
از بهر چه جرم در جوالم کردی
این رباعی به شکایت عاشق از بیقدرتی و سرگردانی او میپردازد. مولانا میفرماید: «ای خواجه! چرا مرا بیپر و بال کردی؟» «به بهانهی ثواب، مرا در وبال (گناه و رنج) انداختی.» «من حتی یک جو از گوسفند تو را ندزدیدم،» «به خاطر چه جرمی مرا در جوال (به زندان) انداختی؟» این رباعی، بیانگر گلهی عاشق از معشوق است که او را ناتوان و گرفتار کرده است، و نشاندهندهی بیگناهی خود و تعجب از این بلا.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی